“ေလျပင္းမုန္တိုင္းက်တဲ့ ညတစ္ညမွာ သင္ဟာ ကားေမာင္းလာတယ္ ဆိုပါစို႔။ ကားမွတ္တိုင္ တစ္ခုကို ျဖတ္တဲ့ အခ်ိန္မွာ မွတ္တိုင္မွာ လူသံုးေယာက္ေစာင့္ေနတာကို သင္ေတြ႔လိုက္မယ္။ တစ္ေယာက္က အလြန္သနား စရာေကာင္းတဲ့ လူမမာ အဘိုးအိုတစ္ဦး၊ ေနာက္တစ္ေယာက္ က သင့္အသက္ကို ကယ္ခဲ့ဖူးတဲ့၊ သင္အရမ္း ေက်းဇူးဆပ္ခ်င္ေနတဲ့ ဆရာ၀န္တစ္ဦး၊ ေနာက္ဆံုးတစ္ေယာက္က သင္အိပ္မက္ မက္တိုင္း ျမင္မက္တတ္တဲ့၊ သင္ရင္ကိုခုန္ေစတဲ့ အိပ္မက္ထဲက ခ်စ္သူ။ သင္ကားဟာ လူတစ္ေယာက္ပဲ ဆန္႔တဲ့အတြက္ တစ္ေယာက္ကိုပဲ သင္ေရြးရလိမ့္မယ္။ ဘယ္တစ္ေယာက္ကို သင္ေရြးမလဲ..”
အားလံုး ေတာ္ၾကပါတယ္။ အားလံုးအလုပ္ရႏိုင္တယ္..ဟား..ဟား
အခုဖတ္ရတဲ့ အထဲမွာေတာ့ တစ္ေယာက္ပဲ အေရြးခံလိုက္ရပါတယ္တဲ့။ လူအမ်ား ေျဖၾကတာက လူမမာ အဘိုးအုိကုိ အရင္ကယ္မယ္။ တစ္ခ်ဳိ႕ကလည္း ဒါဟာ ေက်းဇူးဆပ္လို႔ေကာင္းတဲ့ အခြင့္အေရးမို႔ ကိုယ့္အသက္ကို ကယ္ခဲ့ဖူးတဲ့ ဆရာ၀န္ကို တင္ေခၚသြားမယ္။ တစ္ခ်ဳိ႕ကလည္း ေက်းဇူးကေနာက္ၾကံဳရင္ ဆပ္လို႔ရေသးတယ္ ကိုယ္ခ်စ္တဲ့လူနဲ႔ ထပ္ဆံုဖို႔ အခြင့္အေရးက ဒီတစ္ခါပဲရွိတာမို႔ ဒီအခြင့္အေရးကို လက္လႊတ္ မခံဘဲ သူ႔ကိုတင္ေခၚသြားမယ္။
ေျဖတဲ့လူအေယာက္၂၀၀မွာ အေရြးခံရတဲ့လူ တစ္ေယာက္ပဲရွိတယ္တဲ့။ သူ႔ရဲ႕အေျဖ ကေတာ့ အခု၀င္ေျဖသြား ၾကတဲ့ လူေတြရဲ႕အေျဖနဲ႔ ထပ္တူပါပဲ။
“ကားေသာ့ကို ဆရာ၀န္ကို ေပးလိုက္ျပီး အဘိုးအိုကို တင္သြားခိုင္းမယ္။ ကြ်န္ေတာ္ ကေတာ့ ကိုယ္ခ်စ္တဲ့လူနဲ႔ မွတ္တိုင္မွာ ကားေစာင့္ရင္းေနခဲ့မယ္” ဆိုတဲ့ အေျဖပါပဲ။ ၀င္ေျဖတဲ့လူေတြအားလံုးကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ေနာင္ေနာက္ စိတ္၀င္စားစရာ ပေဟဠိ ေတြကို တင္သြားပါဦးမယ္။ း)
လူေတြက ကိုယ့္လက္ထဲမွာ တင္းတင္းဆုပ္ကိုင္ထားတဲ့ ကားေသာ့နဲ႔တူတဲ့ အခ်ဳိ႕အရာ ေတြကို (ဥပမာ- အတၱ၊ မာန၊ မာန္၊ ေခါင္းမာမႈ) လက္လႊတ္ တတ္ခဲ့မယ္ဆိုရင္ ကိုယ္လိုခ်င္တာကို ပိုရႏိုင္လိမ့္မယ္လို႔ ဥာဏ္စမ္းအဆံုးမွာ ေရးထားပါေသးတယ္။
Friday, December 18, 2009
Wednesday, December 16, 2009
ဟ ငါမိန္းမကို ဘာလုပ္လိုက္တာလဲ
မိန္းမျဖစ္သူမိုးယုစံမီးဖြားေတာ့မည္ျဖစ္
ေသာေၾကာင့္ ေယာက်္ားျဖစ္သူကိုလမင္းသားကဆရာ၀န္ကိုေအးထြဋ္ကို
ဖုန္းဆက္ေခၚသည္။ ဆရာ၀န္ကိုေအးထြဋ္ေရာက္လာျပီး.....
"လူနာေရာ"
"အခန္းထဲမွာ"
"ခင္ဗ်ားအျပင္မွာေနေနာ္"
"ဟုတ္ကဲ့"
ခဏေလးၾကာေတာ့ ကိုေအးထြဋ္က တံခါးဟလိုက္ျပီး
"ေက်ာက္လွည့္ရွိရင္ အျမန္ေပးပါ"
"ဟုတ္"
ေယာက်္ားျဖစ္သူ ကိုလမင္းသားကယူေပးလိုက္တယ္။ ကိုေအးထြဋ္က၀င္သြားျပီး
ျပန္ထြက္လာတယ္။
"ပလာယာပါလို ခ်င္တယ္"
"ဟုတ္"
တစ္မိနစ္ေလာက္ၾကာေတာ့
"စို ့နဲ ့တူသာေပးပါေတာ့"
ဟုတ္ကဲ႔ ငါ႔မိန္းမ ဘာမ်ားၿဖစ္ေနၿပီလဲမသိဘူး
ဒီေတာ့လူနာရွင္ ကိုလမင္းသားကစိုးရိမ္ျပီး-
"ဗ်ာ လူနာရဲ ့အျခအေနကေတာ္ေတာ္ဆိုးလို ့လား"
"မေျပာတတ္ေသးဘူး ေဆးေသတၱာကိုဖြင့္လို ့မရေသးလို ့"
ဖုန္းဆက္ေခၚသည္။ ဆရာ၀န္ကိုေအးထြဋ္ေရာက္လာျပီး.....
"လူနာေရာ"
"အခန္းထဲမွာ"
"ခင္ဗ်ားအျပင္မွာေနေနာ္"
"ဟုတ္ကဲ့"
ခဏေလးၾကာေတာ့ ကိုေအးထြဋ္က တံခါးဟလိုက္ျပီး
"ေက်ာက္လွည့္ရွိရင္ အျမန္ေပးပါ"
"ဟုတ္"
ေယာက်္ားျဖစ္သူ ကိုလမင္းသားကယူေပးလိုက္တယ္။ ကိုေအးထြဋ္က၀င္သြားျပီး
ျပန္ထြက္လာတယ္။
"ပလာယာပါလို ခ်င္တယ္"
"ဟုတ္"
တစ္မိနစ္ေလာက္ၾကာေတာ့
"စို ့နဲ ့တူသာေပးပါေတာ့"
ဟုတ္ကဲ႔ ငါ႔မိန္းမ ဘာမ်ားၿဖစ္ေနၿပီလဲမသိဘူး
ဒီေတာ့လူနာရွင္ ကိုလမင္းသားကစိုးရိမ္ျပီး-
"ဗ်ာ လူနာရဲ ့အျခအေနကေတာ္ေတာ္ဆိုးလို ့လား"
"မေျပာတတ္ေသးဘူး ေဆးေသတၱာကိုဖြင့္လို ့မရေသးလို ့"
Saturday, December 12, 2009
ဆရာ၀န္ေလးေတြ
မယံုမရွိၾကနဲ ့။ ေဆးေက်ာင္းသားဆိုတဲ့ သူေတြဟာ အင္မတန္ ့ကို
ရည္ရြယ္ခ်က္ၾကီးျပီး… သူတို ့လိုခ်င္တဲ့ ပညာတစ္ခုရဖို ့ ဆို
ဘာမဆိုလုပ္ဝံ့တဲ့… ဇြဲလံု ့လရွိတဲ့… သူေတြပါ။ ဒါကိုက သူတို ့ ရဲ့
အားနည္းခ်က္လို ့ ဆိုရမလားပဲ…။
ရင္ခြဲရံုမွာ ပထမဦးဆံုး လက္ေတြ ့ဆင္းရတဲ့ ေန ့တစ္ေန ့ေပါ့။
ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူေတြ အားလံုးကလည္း ခြဲရ စိတ္ရေတာ့မယ္ဆိုေတာ့ တအားကိုပဲ
ေပ်ာ္ၾက ရႊင္ၾက စိတ္အား ထက္သန္ ေနၾကတာေပါ့။ သူတို ့တစ္ဖြဲ ့သားလံုးရဲ့
ေရွ ့ မွာလည္း ခြဲစိတ္ခံမယ့္ အေလာင္းေကာင္ၾကီးက မလႈပ္မယွက္… ျငိမ္သက္လို
့…။
အားလံုးလိုက္လုပ္ရမယ့္ လက္ေတြ ့သင္ခန္းစာ မစခင္မွာ ပေရာ္ဖက္ဆာက
ေက်ာင္းသား အားလံုး သိရမယ့္ အခ်က္ႏွစ္ခ်က္ကို အေသးစိတ္ရွင္းျပပါတယ္။
ထို ဆရာသည္ကား ဆရာ၀န္ေလာင္းမ်ား ေၾကာက္ရြံ႔ ရိုေသရေသာဆရာပါ။
“ပထမ အခ်က္အေနနဲ ့… ... ... အဟမ္းအဟမ္း…ဆရာ၀န္ဆိုတာ အရသာခံယံု နဲ႔ တင္ ဘာေရာဂါဆိုတာ သိတဲ႔ ပညာရပ္ပဲ ” ဆရာ မ်က္ႏွာက တည္ၾကည္ေနသည္။
ေက်ာင္းသာေတြရဲ့ အာရံု စူးစိုက္မႈရေအာင္ တစ္ခ်က္ ေဝ ့ၾကည့္လိုက္ျပီးမွ
ေလးေလးပင္ပင္နဲ ့…
“ရင္ခြဲရံုမွာ... ခြဲေတာ့ စိတ္ေတာ့မယ္ဆိုရင္… မင္းတို ့မွာ...
ရြံတတ္တဲ့စိတ္ရွိလို ့ လံုးဝမျဖစ္ဘူး”
ဒီစကားကို လက္ညွိဳးတစ္ေထာင္ေထာင္နဲ ့ေျပာေနရင္း… ရုတ္တရက္ဆိုသလိုပဲ သူ
့လက္ကို မသာေကာင္ၾကီးရဲ့ စအိုထဲကို ေကာက္ကာငင္ကာ ႏိႈက္ထည့္လိုက္ျပီး… သူ
့ရဲ့ လက္ကို ျပန္ထုတ္… ပါးစပ္နဲ ့ စုပ္ျပလိုက္ပါေတာ့တယ္။
“အီးးးးးးး”
“အူးးးးးးး”
“အိုးးးးးးး”
ၾကည့္ေနၾကတဲ့ သူေတြအားလံုး လန္ ့ျဖန္ ့ကုန္ေတာ့တာေပါ့။ ေက်ာင္းသားေတြ ဆီက
အာေမဋိတ္သံေတြ ထြက္လို ့ မဆံုးခင္မွာတင္ပဲ ဆရာက …
“ကဲ... အားလံုးျမင္ျပီးၾကတဲ့အတိုင္း... မင္းတို ့ ေတြ
ဆရာဝန္ျဖစ္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာ့... ဆရာလုပ္ျပတဲ့ အတိုင္း လိုက္လုပ္ၾကေပေတာ့”
မယံုမရွိၾကပါနဲ ့။
‘ဆရာဝန္ျဖစ္ခ်င္တယ္ဆိုရင’္ ဆိုတဲ့ စကားဟာ အေတာ့္ကိုပဲ ‘တာ’ သြားပါတယ္။
ေစာေစာတုန္းက 'ဟင္' ရယ္ ' ဟယ္' ရယ္ လုပ္ေနၾကတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြဟာ အဲဒီ
မသတီစရာ အပုတ္ေကာင္ၾကီးကို ဘယ္လိုမွ ရြံရွာမေနႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။
လက္ညိွဳးေလးကိုေထာင္… အေပါက္ကေလးထဲကို ထည့္… ျပီးေတာ့ ‘ျပြတ္’ ကနဲ ျမည္ေအာင္ စုပ္…။
ဒီအတိုင္း ေက်ာင္းသားေရာ ေက်ာင္းသူပါမက်န္ တလွည့္စီ လိုက္လုပ္ၾကပါေတာ့တယ္။
အားလံုးလက္ေတြ ့လုပ္ျပီးသြားတဲ့ အခါမွာေတာ့ ပေရာ္ဖက္ဆာက က်န္ရွိေနေသးတဲ့
တစ္ခ်က္ကို ဆက္ျပီး ပို ့ခ်တာေပါ့။
“ဒုတိယအခ်က္ကေတာ့... ပိုျပီး အေရးပါတဲ့..အျပင္… အေတြ ့အၾကံဳ
မရွိေသးသူမ်ားအဖို ့… လိုက္လုပ္ဖုိ ့ အင္မတန္မွပဲ ခဲယဥ္းတယ္။ အဲဒီအခ်က္က
ဘာလဲဆိုေတာ့... မ်က္စိလ်င္လ်င္ထားျပီး... စူးစမ္းေလ့လာတတ္ဖို ့ပါပဲ။”
“အခုနတုန္းက... ဆရာမင္းတို ့ေရွ ့မွာ ႏိႈက္ျပတဲ့ လက္က...
လက္ခလယ္ျဖစ္ျပီး… ပါးစပ္ထဲကိုေတာ့... လက္ခလယ္ မဟုတ္ဘဲ... လက္ညိွဳးကို
ထည့္ျပတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဆရာလိုက္ၾကည့္ရသေလာက္... ဒီအခ်က္ကို...
ဘယ္ေက်ာင္းသားမွ... သတိမမူမိလိုက္ၾကပါဘူး…”
“တိန္…”
ရည္ရြယ္ခ်က္ၾကီးျပီး… သူတို ့လိုခ်င္တဲ့ ပညာတစ္ခုရဖို ့ ဆို
ဘာမဆိုလုပ္ဝံ့တဲ့… ဇြဲလံု ့လရွိတဲ့… သူေတြပါ။ ဒါကိုက သူတို ့ ရဲ့
အားနည္းခ်က္လို ့ ဆိုရမလားပဲ…။
ရင္ခြဲရံုမွာ ပထမဦးဆံုး လက္ေတြ ့ဆင္းရတဲ့ ေန ့တစ္ေန ့ေပါ့။
ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူေတြ အားလံုးကလည္း ခြဲရ စိတ္ရေတာ့မယ္ဆိုေတာ့ တအားကိုပဲ
ေပ်ာ္ၾက ရႊင္ၾက စိတ္အား ထက္သန္ ေနၾကတာေပါ့။ သူတို ့တစ္ဖြဲ ့သားလံုးရဲ့
ေရွ ့ မွာလည္း ခြဲစိတ္ခံမယ့္ အေလာင္းေကာင္ၾကီးက မလႈပ္မယွက္… ျငိမ္သက္လို
့…။
အားလံုးလိုက္လုပ္ရမယ့္ လက္ေတြ ့သင္ခန္းစာ မစခင္မွာ ပေရာ္ဖက္ဆာက
ေက်ာင္းသား အားလံုး သိရမယ့္ အခ်က္ႏွစ္ခ်က္ကို အေသးစိတ္ရွင္းျပပါတယ္။
ထို ဆရာသည္ကား ဆရာ၀န္ေလာင္းမ်ား ေၾကာက္ရြံ႔ ရိုေသရေသာဆရာပါ။
“ပထမ အခ်က္အေနနဲ ့… ... ... အဟမ္းအဟမ္း…ဆရာ၀န္ဆိုတာ အရသာခံယံု နဲ႔ တင္ ဘာေရာဂါဆိုတာ သိတဲ႔ ပညာရပ္ပဲ ” ဆရာ မ်က္ႏွာက တည္ၾကည္ေနသည္။
ေက်ာင္းသာေတြရဲ့ အာရံု စူးစိုက္မႈရေအာင္ တစ္ခ်က္ ေဝ ့ၾကည့္လိုက္ျပီးမွ
ေလးေလးပင္ပင္နဲ ့…
“ရင္ခြဲရံုမွာ... ခြဲေတာ့ စိတ္ေတာ့မယ္ဆိုရင္… မင္းတို ့မွာ...
ရြံတတ္တဲ့စိတ္ရွိလို ့ လံုးဝမျဖစ္ဘူး”
ဒီစကားကို လက္ညွိဳးတစ္ေထာင္ေထာင္နဲ ့ေျပာေနရင္း… ရုတ္တရက္ဆိုသလိုပဲ သူ
့လက္ကို မသာေကာင္ၾကီးရဲ့ စအိုထဲကို ေကာက္ကာငင္ကာ ႏိႈက္ထည့္လိုက္ျပီး… သူ
့ရဲ့ လက္ကို ျပန္ထုတ္… ပါးစပ္နဲ ့ စုပ္ျပလိုက္ပါေတာ့တယ္။
“အီးးးးးးး”
“အူးးးးးးး”
“အိုးးးးးးး”
ၾကည့္ေနၾကတဲ့ သူေတြအားလံုး လန္ ့ျဖန္ ့ကုန္ေတာ့တာေပါ့။ ေက်ာင္းသားေတြ ဆီက
အာေမဋိတ္သံေတြ ထြက္လို ့ မဆံုးခင္မွာတင္ပဲ ဆရာက …
“ကဲ... အားလံုးျမင္ျပီးၾကတဲ့အတိုင္း... မင္းတို ့ ေတြ
ဆရာဝန္ျဖစ္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာ့... ဆရာလုပ္ျပတဲ့ အတိုင္း လိုက္လုပ္ၾကေပေတာ့”
မယံုမရွိၾကပါနဲ ့။
‘ဆရာဝန္ျဖစ္ခ်င္တယ္ဆိုရင’္ ဆိုတဲ့ စကားဟာ အေတာ့္ကိုပဲ ‘တာ’ သြားပါတယ္။
ေစာေစာတုန္းက 'ဟင္' ရယ္ ' ဟယ္' ရယ္ လုပ္ေနၾကတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြဟာ အဲဒီ
မသတီစရာ အပုတ္ေကာင္ၾကီးကို ဘယ္လိုမွ ရြံရွာမေနႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။
လက္ညိွဳးေလးကိုေထာင္… အေပါက္ကေလးထဲကို ထည့္… ျပီးေတာ့ ‘ျပြတ္’ ကနဲ ျမည္ေအာင္ စုပ္…။
ဒီအတိုင္း ေက်ာင္းသားေရာ ေက်ာင္းသူပါမက်န္ တလွည့္စီ လိုက္လုပ္ၾကပါေတာ့တယ္။
အားလံုးလက္ေတြ ့လုပ္ျပီးသြားတဲ့ အခါမွာေတာ့ ပေရာ္ဖက္ဆာက က်န္ရွိေနေသးတဲ့
တစ္ခ်က္ကို ဆက္ျပီး ပို ့ခ်တာေပါ့။
“ဒုတိယအခ်က္ကေတာ့... ပိုျပီး အေရးပါတဲ့..အျပင္… အေတြ ့အၾကံဳ
မရွိေသးသူမ်ားအဖို ့… လိုက္လုပ္ဖုိ ့ အင္မတန္မွပဲ ခဲယဥ္းတယ္။ အဲဒီအခ်က္က
ဘာလဲဆိုေတာ့... မ်က္စိလ်င္လ်င္ထားျပီး... စူးစမ္းေလ့လာတတ္ဖို ့ပါပဲ။”
“အခုနတုန္းက... ဆရာမင္းတို ့ေရွ ့မွာ ႏိႈက္ျပတဲ့ လက္က...
လက္ခလယ္ျဖစ္ျပီး… ပါးစပ္ထဲကိုေတာ့... လက္ခလယ္ မဟုတ္ဘဲ... လက္ညိွဳးကို
ထည့္ျပတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဆရာလိုက္ၾကည့္ရသေလာက္... ဒီအခ်က္ကို...
ဘယ္ေက်ာင္းသားမွ... သတိမမူမိလိုက္ၾကပါဘူး…”
“တိန္…”
ဘယ္ရမလဲ
ကိုလမ္းပတ္= မေန႔ညက မင္းတုိ႔လင္မယား ရန္အႀကီးအက်ယ္ ျဖစ္ၾကတယ္ဆုိ။
ဘယ္လုိျဖစ္ၿပီး ဘယ္လုိၿပီးသြားတာလဲ .. .. ။
ကိုဒေရာ႔ဘာ = ဘယ္ရမလဲ ဒီမိန္းမ ဒူးေထာက္က်သြားတာေပါ့။ ဒူးႏွစ္ဖက္တင္မကဘူး
လက္ႏွစ္ဖက္ပါ ေထာက္သြားတယ္ကြ ။
ကိုလမ္းပတ္ = အလဲ့ တယ္ဟုတ္ပါလား၊ မင္းမိန္းမက ေလးဖက္ေထာက္ၿပီး ဘာေျပာလဲ ဆုိစမ္းပါဦး။
ကိုဒေရာ႔ဘာ = အင္း ငါ့မိန္းမက ေလးဖက္ေထာက္ၿပီး ရွင္ အခုခ်က္ခ်င္း
အဲ့ဒီကုတင္ေအာက္က ထြက္ခဲ့တဲ႔ မထြက္ လာရင္ အေသပဲတဲ႔
.. ...... ဟီး ဟီး …။
ကိုသာထက္ေဇာ္ = ဟုိက္ - ေသလုိက္ပါေတာ့ကြာ …… ။...
ပညာရွိ
တစ္ခါက တိုင္းျပည္ႏွစ္ျပည္မွာ ညီေနာင္၀မ္းကြဲ မင္းႏွစ္ပါး
အသီးသီးအုပ္ခ်ဳပ္လွ်က္ရွိသတဲ့။ ေနာင္ေတာ္မင္းသည္ ညီေတာ္၏တိုင္းျပည္အား
စစ္မက္ျပဳျပီး သိမ္းပိုက္ဖို႕ အျမဲၾကံစည္ေနတယ္။
တစ္ေန႕မွာ လူသူလက္နက္အလံုးအရင္းျဖင့္ ျမိဳ႕အား၀န္းရံျပီး ညီေတာ္အား .. ''
ေမးခြန္း (၃)ခုေမးမည္ ၊ မေျဖႏိုင္က ႏိုင္ငံကိုသိမ္းမည္။
အားလံုးေျဖႏိုင္လွ်င္ တပ္ရုတ္သိမ္း၍ ျပန္မည္ …'' ဟု ရာဇသံပို႕သည္။
ညီေတာ္မင္းလည္း ''ေမးခြန္းအား မည္သူေျဖႏိုင္မည္နည္း ၊ ေျဖႏိုင္သူကို
အိမ္ေရွ႕စံႏွင္း၍ သူေကာင္းျပဳမည္'' ဆိုျပီးေၾကျငာတာေပါ့။ ဒါေပမယ့္
ဘယ္သူမွ် မေျဖ၀ံ့ၾကဘူးတဲ့ ။ ကိုယ္ေျဖလို႕မွားသြားရင္ျဖင့္
ဒုကၡမ်ားမွာကိုး .. ။
အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ အမူးသမားတစ္ေယာက္ စင္ေပၚတက္လာျပီး ''ေမးခြန္းအား
က်ဳပ္ေျဖမည္ ၊ ေမးပါ ..'' လို႕ ဆိုသတဲ့။ အားလံုးကလည္း
အံ့အားသင့္ေနၾကတာေပါ့။ မဟာပညာရွိၾကီး ဆိုျပီး အားကိုးတၾကီးနဲ႕
ၾကည့္ေနၾကတယ္။
ေမးခြန္းေတြကအသံတိတ္ေတြ ၊ အမူအရာနဲ႕ပဲေမးတယ္။
ပထမေမးခြန္းကိုစေမးတယ္ -
ေမးတဲ့သူက အမူးသမားကို လက္ငါးေခ်ာင္းေထာင္ျပတယ္။
အမူးသမားက လက္ဆယ္ေခ်ာင္း ျပန္ေထာင္ျပလိုက္တယ္။
အေျဖမွန္သြားပါတယ္ ..
ဒုတိယေမးခြန္းက -
ရင္ဘတ္ကို လက္၀ါးနဲ႕ပုတ္ျပတယ္။
အမူးသမားက ရင္ဘတ္ကိုေကာ ေက်ာကိုေကာ ျပန္ပုတ္ျပလိုက္တယ္။
ဒုတိယအေျဖ မွန္သြားျပန္ပါတယ္ ..
တတိယေမးခြန္းမွာေတာ့ -
ေမးတဲ့သူက အမူးသမားကို လက္သီးလက္ေမာင္း တန္းျပတယ္။
အမူးသမားက ပုဆိုးျပန္လွန္ျပလိုက္တယ္။
ဒီလိုနဲ႕ အေျဖအားလံုးမွန္သြားပါတယ္။
၀ိုင္းထားတဲ့စစ္တပ္ၾကီးလည္း ကတိအတိုင္း ျပန္ရုတ္သြားတယ္။
တိုင္းသူျပည္သားေတြကလည္း ခ်ီးက်ဴး ၊ ဘုရင္ကလည္း အမူးသမားကို
အိမ္ေရွ႕အရာႏွင္းတာေပါ့။
နန္းတြင္းက ပညာရွိအမတ္ေတြဟာ သူတို႕ေတာင္ မေျဖႏိုင္တဲ့ ေမးခြန္းေတြရဲ႕
အဓိပၸါယ္ကို သိခ်င္လြန္းတဲ့အဆံုး အသစ္စက္စက္ မဟာပညာရွိ အိမ္ေရွ႕စံ
ကိုယ္ေတာ္ေလးထံ ခ်ည္းကပ္ေမးျမန္းၾကတာေပါ့။
ဒီေတာ့ မဟာပညာရွိကိုယ္ေတာ္ေလးက ရွင္းျပတယ္ ..
'' အလကားပါဗ်ာ .. ဒီေကာင္ေတြက က်ဳပ္ကို အရက္သမားမွန္းသိလို႕ ထင္တယ္ ''
''မင္း တစ္ေန႕ကို အရက္ငါးလံုး ေသာက္ႏိုင္လား'' လို႕ေမးတယ္ ၊ က်ဳပ္ကလည္း
''ငါးလံုးမကဘူး ဆယ္လံုးကုန္ေအာင္ေသာက္ႏိုင္တယ္'
ဒီေတာ့ ''မင္းဒီလိုေသာက္တာ ရင္မပူဘူးလား'' ဆိုျပီး ရင္ဘတ္ကိုပုတ္ျပတယ္။
က်ဳပ္လည္း ''ရင္တင္မကဘူး ေက်ာပါပူတာေပါ့ကြာ'' ဆိုျပီးျပန္ေျပာလိုက္တယ္။
ေနာက္ဆံုး ''မင္းဒီေလာက္မိုက္တာ ငါနဲ႕ခ်မလား''
ဆိုျပီးလက္သီးလာေထာင္ျပတယ္။ က်ဳပ္လည္း ''မင္းနဲ႕ေတာ့မခ်ဘူး မင္းတို႕ကို
ဒါပဲထင္တယ္ကြာ'' ဆိုျပီး ပုဆိုးလွန္ျပလိုက္တာ
သူတို႕ဘာမွျပန္မေျပာရဲေတာ့ဘူးေလ .. ဟား ဟား ''
ေမးခြန္းေတြရဲ႕အဓိပၸါယ္အမွန္ကဒီလို ..
(၁) မင္းတို႕ဘုရင္က ငါးပါးသီလနဲ႕ျပည့္စံုလား .. ။
(အမူးသမားက လက္ဆယ္ေခ်ာင္းျပန္ေထာင္ျပလိုက္ေတာ့ '' ငါးပါးတင္မကဘူး
ဆယ္ပါးသီလနဲ႕ပါ ျပည့္စံုတယ္'' လို႕ထင္သြားတာ)
(၂) မင္းတို႕ဘုရင္က တိုင္းသူျပည္သားေတြကို ရင္၀ယ္သားကဲ့သို႕ ေစာင့္ေရွာက္သလား .. ။
(အမူးသမားက ရင္ဘတ္ေကာ ေက်ာကုန္းေကာ ပုတ္ျပလိုက္ေတာ့ ''ေက်ာသားရင္သား
မခြဲျခားပဲ ေစာင့္ေရွာက္တယ္'' လို႕ထင္သြားတယ္)
(၃) မင္းတို႕ဘုရင္က လက္ရံုးရည္နဲ႕ ျပည့္စံုလား .. ။
(ပုဆိုးလွန္ျပလိုက္တာကို '' လက္ရံုးရည္တင္မကဘူး ၊
ႏွလံုးရည္နဲ႕ပါျပည့္စံုတယ္'' လို႕ ယူဆသြားတာကိုး ...
Thursday, December 10, 2009
ရင္ခုန္ စရာၾကီး
ႏိုင္ငံေတာ္ အစိုးရမွ ဥပေဒသစ္တရပ္ကို ထုတ္ျပန္ေၾကျငာလိုက္ရာဝယ္… လက္ထပ္ထားျပီး
ငါးႏွစ္အတြင္းမွာ အၾကင္လင္မယားတိုင္း ရင္ေသြးတေယာက္ ရရွိထားျပီး ျဖစ္ရပါမယ္
တဲ့။ ဒီတာဝန္ကို မေက်ပြန္ခဲ့ရင္ သက္ဆိုင္ရာမွ ၾကီးၾကပ္၍ ေယာက္်ားတေယာက္ကို
ေစလႊတ္ကာ ထိုအိမ္ေထာင္ရွင္မအား မိခင္တေယာက္ ျဖစ္လာေစေရးအတြက္ လိုအပ္သည္မ်ားကို
တာဝန္ယူ ေဆာင္ရြက္ေပးမွာ ျဖစ္ပါသတဲ့။
ငါးႏွစ္ေျမာက္ မဂၤလာႏွစ္ပတ္လည္ က်င္းပျပီး ေနာက္တေန႕မွာ ေတာ့ အခုထိ
ကေလးမရေသးတဲ့ အၾကင္စံုတြဲဟာ ဒီကိစၥကို စဥ္းစားရေတာ့တာေပါ့…
ေယာက္်ားလုပ္သူက…
"မိန္းမေရ… ကိုယ္ကေတာ့အလုပ္ သြားရေတာ့မယ္ကြာ။ ဒီကေန႕ သက္ဆိုင္ရာ ရံုးခ်ဳပ္က
လႊတ္တဲ့လူ လာလိမ့္မယ္ ထင္တယ္။ ဘယ္တတ္ႏိုင္မွာလဲ အခ်စ္ရာ။ ကိုယ္ကမွ
အျဖစ္မရွိခဲ႕တာကိုး။ မင္းသာ ျဖစ္လာသမွ်ကို သတၱိရွိရွိနဲ႕ ရင္ဆိုင္ေပေတာ့။
ကိုယ္သြားေတာ့မယ္ကြာ… "
အဲဒီလိုေျပာျပီး ေခါင္းကိုငိုက္စိုက္ဆြဲ… မ်က္လႊာကို ေအာက္ကိုခ်ျပီး
စိတ္ဓာတ္က်စြာနဲ႕ပဲ အိမ္ကေန ထြက္သြားေတာ့တယ္။ သူ႕အမ်ိဳးသမီးကေတာ့
အိမ္မႈကိစၥတာဝန္ေတြကို ဆက္လုပ္ေနတာေပါ့။
ခဏေနေတာ့ အိမ္ေရွ႕ကေန ေခါင္းေလာင္းသံ ၾကားလိုက္ရတယ္။ တံခါးဝမွာ ေစာင့္ေနတဲ့သူက
သက္ဆိုင္ရာက လႊတ္လိုက္တဲ့ လူမဟုတ္ပါဘူး။ ေမြးကင္းစအရြယ္ ကေလးေလးတေယာက္ကို
ဓာတ္ပံုရိုက္ေပးဖို႕ လာရင္း အိမ္နံပါတ္မွားျပီး ေရာက္လာတဲ့ ကင္မရာမင္း
တေယာက္ပါ။
အမ်ိဳးသမီးက တခါးဖြင့္လိုက္ခ်ိန္မွာပဲ ဓာတ္ပံုဆရာက စေျပာပါတယ္…
"မဂၤလာရွိေသာ နံနက္ခင္းပါခင္ဗ်ာ။ ကြ်န္ေတာ္ လာရင္းကိစၥကေတာ့… "
"သိ.. သိ.. သိပါတယ္ရွင့္… ဦး.. အဲ ကိုဘယ္သူ… "
"က်ေနာ့္နာမည္ ေဝယံ လို႕ ေခၚပါတယ္ ခင္ဗ်ာ… ကြ်န္ေတာ္ အထူးျပဳထားတဲ့
အလုပ္အကိုင္က… "
"သိ.. သိျပီးသားပါရွင္… ခဏထိုင္ပါဦး "
"ခင္ဗ်ား အမ်ိဳးသားလဲ သေဘာတူမယ္ ထင္ပါတယ္ဗ်ာ… "
"ဟုတ္တယ္ရွင့္.. ဒီမနက္ပဲ က်မတို႕ ဒီအေၾကာင္း ေျပာျဖစ္ၾကတာပါ… ဒီကိစၥကို
ဒီအိမ္ထဲမွာပဲ ရွင္းဖို႕ မွာသြားပါတယ္။ "
"ဟုတ္ကဲ့ခင္ဗ်ာ… အဆင္သင့္ျဖစ္ရင္ အခုပဲ စလိုက္ၾကရေအာင္ေလ။ "
"ဟို… ဟိုေလ… က်မက ဒါမ်ိဳးေတြ အေတြ႕အၾကံဳမရွိဖူးေတာ့ ဟိုဒင္း… ဘယ္ကဘယ္လိုစရမယ္
မသိဘူးေနာ္…"
"ဒီကိစၥအတြက္ေတာ့ က်ေနာ့္ကို အားကိုးစမ္းဘာဗ်ာ…။ အင္း… က်ေနာ့္အထင္ေတာ့
ဒီဆိုဖာေပၚမွာရယ္… ေဟာဟိုက စာၾကည့္စားပြဲေဘးမွာရယ္… ေရခ်ိဳးခန္းထဲမွာ..
အကႌ်ဗလာနဲ႕။ ဒီေကာ္ေဇာေပၚမွာ ဆိုရင္ေတာ့ ေဘာင္းဘီတို ဒါမွမဟုတ္ အေပၚက
အဝတ္တထည္ေတာ့ ဝတ္ထားမွ ေကာင္းမယ္ဗ်။ "
"ဘုရား..ဘုရား… အဲေလာက္ၾကီးေတာင္လား… "
"ဟုတ္တယ္ေလဗ်ာ။ တေခါက္ထဲနဲ႕ေတာ့ ဘာပံုထြက္လာမလဲမွ မသိႏိုင္တာ။ ပံုစံ
ေျခာက္မ်ိဳးေလာက္ဆိုေတာ့ စိတ္ခ်ရတာေပါ့ အမၾကီးရာ။ "
"က်မေတာင္းပန္ပါတယ္ရွင္… အခုၾကားရသမွ်ကေတာ့ ဘယ္လိုမွ မအပ္စပ္လို႕ပါ။ "
"ဒီလိုေပါ့ဗ်ာ… ဘာကိုမွ ခ်ဳပ္တီးမထားဘဲ စိတ္လြတ္ကိုယ္လြတ္ လႊတ္ေပးလိုက္တဲ့
အခါက်ေတာ့ ေအာင္ျမင္မႈက ပိုျပီး ၾကီးမားတတ္တယ္ မဟုတ္လား… "
"အရင္ဦးဆံုး က်ေနာ္ ဖန္တီးခဲ့တဲ့ ပံုေတြကို ျပခ်င္ပါတယ္ဗ်ာ။ "
"ရွင္ဖန္တီးခဲ့တာ… အင္း… ျပေလ… ရွင့္မွာ အခ်ိန္ရွိတယ္ မဟုတ္လား။ "
"ဟာ… အေလာသံုးဆယ္ မလိုပါဘူးဗ်ာ။ ဒီအလုပ္မ်ိဳး လုပ္တယ္ဆိုတာ ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္
ျပီးျပီးေရာ ဘယ္ရပါ့မလဲ… "
(ေျပာရင္း ဆိုရင္း ဓာတ္ပံု အယ္လ္ဘမ္ကို ဖြင့္ျပျပီး)
"ဒီပံုကို ၾကည့္ၾကည့္ပါဗ်ာ။ ခ်စ္ဖို႕ မေကာင္းဘူးလား။ ဒီအတြက္ က်ေနာ္
ေလးနာရီတိတိ အခ်ိန္ေပးခဲ့ရတယ္။ ထြက္လာတဲ့ ရလဒ္က လွမွလွပဲေလ။ "
"ဟင္းးးးးး (သက္ျပင္းေတြခ်လိုက္ တံေတြးျမိဳလိုက္ လုပ္ေနရင္း) ဟုတ္တယ္ေနာ္
ကေလးေလးက ခ်စ္စရာေလး… ဒါေပမယ့္ ေလးနာရီၾကီးကေတာ့ မမ်ားဘူးလား ရွင္… "
"ဒါေပါ့.. ဒါေပါ့… နားနားျပီး ဆက္လုပ္ရတာေပါ့… ၾကည့္စမ္းပါဦးဗ်ာ.. ဒီေအာက္က
ပံုကိုၾကည့္စမ္းပါ… အဲဒီတုန္းက က်ေနာ္က ဘစ္စ္ကား ေခါင္မိုးေပၚမွာ…ဗ်။ "
"ကားေခါင္မိုးေပၚမွာ… အေမေလး… မၾကားဖူးတာေတြ ၾကားေနရတယ္… ထူးဆန္းပါေပ့ရွင္။ "
"ဒီလိုဗ်… အမ်ိဳးသမီးတေယာက္… သူကလဲ က်ေနာ့္ အလုပ္အကိုင္ကို သိတယ္..
ယံုၾကည္တယ္.. အားကိုးတယ္ေပါ့ဗ်ာ… သူက သူ႕အမ်ိဳးသားကို အထူးအဆန္း
ျပခ်င္လို႕ဆိုျပီး က်ေနာ့္ကို အလုပ္လာအပ္တာေပါ့… အေတြ႕အၾကံဳရွိေနေတာ့လဲ
မခက္ပါဘူးေလ။
အဲဒီအေခါက္က အလုပ္သေဘာအရ ဆိုေပမယ့္ က်ေနာ္က တကယ့္ကို ေစတနာနဲ႕ စိတ္ႏွစ္ျပီး
ၾကိဳးစားေပးခဲ့တာဗ်။ "
"ေဟာ.. ေဟာဟိုပံုကိုၾကည့္ အဲဒါက ပန္းျခံထဲမွာ… "
"ပန္းျခံထဲမွာဆိုတာက… လူေတြနဲ႕ေလ။ လူေရွ႕သူေရွ႕လဲ အလုပ္ျဖစ္တယ္.. ဟုတ္လား။
သူမ်ားေတြက ဝိုင္းၾကည့္ေနမွာေပါ့။ "
"လူေတြၾကည့္တာ မၾကည့္တာ ဂရုမစိုက္ပါဘူးဗ်ာ… ကုန္ကုန္ေျပာမယ္… က်ေနာ္က
လူတမ်ိဳးဗ်။ လူေတြ ဝိုင္းအံုၾကည့္ေလ က်ေနာ့္ရဲ႕ အရည္အေသြးေတြက
ေတာက္ေျပာင္ေလပဲ…။ အဲဒီတေခါက္ကေတာ့… ဘယ္လိုေျပာမလဲ… အေမလုပ္သူက
ဗီဒီယိုမင္းသမီးဗ်… သူက အဲဒီနည္းနဲ႕ နာမည္ၾကီးခ်င္တာေလ။ အဲဒီေနာက္ေတာ့ တကယ္လဲ
ဟိုးေလးတေက်ာ္ ျဖစ္သြားတာပါပဲဗ်ာ။ "
"ဗုေဒၶာ… ဘုရား.. ဘုရား… "
"ဟုတ္တယ္ဗ်… ေန႕လည္ ႏွစ္နာရီမွာ စလိုက္တာ ညေန ငါးနာရီမွ ျပီးတယ္။
အဲဒီတုန္းကေလာက္ တေခါက္မွ မပင္ပန္းဖူးဘူးဗ်ာ.. တကယ္ပါပဲ။ အဲဒီအခ်ိန္က
တုန္ေနေအာင္ ခ်မ္းေနတဲ့ အခ်ိန္ေပါ့။ လာၾကည့္ၾကတဲ့ လူေတြကလဲ ျပံဳလို႕ ခဲလို႕…
အထပ္ထပ္ စုအံုေနတာတင္ အဝိုင္းၾကီး ငါးထပ္ေလာက္ရွိတယ္။ လူက တအားမ်ားေလေတာ့
အလုပ္လုပ္ရတာလဲ သိပ္ ခရီးမတြင္ဘူးေလ။ "
"ရွင္တို႕က လူအုပ္ၾကီးေရွ႕မွာ... အိုးေရးးးး အိုးးေရးးး "
"ဘယ္ေနရာၾကည့္ၾကည့္ လူအုပ္ၾကီးပဲ ေတြ႕ရတယ္။ ပရိတ္သတ္ကလဲ ပြဲက်ျပီး
လက္ခုပ္ေတြဘာေတြ ဝိုင္းတီးေပးၾကတာဗ်။ အဲဒီမွာ အေမလုပ္သူက စိတ္ေတြတိုလာတာပါပဲ…
က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္ကပဲ ပြဲမပ်က္ေအာင္ ထိမ္းသိမ္းေပးခဲ့ရတာေပါ့။ ေနာက္ေတာ့
ရဲေတြေရာက္လာျပီး က်ေနာ့္ကို လူကူရွင္းေပးတယ္… အမွန္က က်ေနာ္က ေနာက္ထပ္
ႏွစ္ကြက္ သံုးကြက္ေလာက္ ဆြဲခ်င္ေသးတာဗ်။ ဒါေပမယ့္ ခ်မ္းကလဲ
ခ်မ္းေနၾကျပီဆိုေတာ့… (အယ္လ္ဘမ္ကို ျပန္ပိတ္၍ ေျပာ) ကဲ… အခုပဲ စၾကမလား… က်ေနာ္
ေထာက္တံထုတ္လိုက္မယ္ေလ… "
"ေျပာေျပာဆိုဆို သူ႕ရဲ႕ ကင္မရာေထာက္တဲ့ ေထာက္ကို အိတ္ထဲကထုတ္ဖို႕ ဇစ္ဆြဲသံလဲ
ၾကားလိုက္ေရာ… "
အဲဒီအမ်ိဳးသမီးလဲ ေနရာမွာတင္ ေမ့လဲက်သြားပါေလေရာဗ်ာ…
ငါးႏွစ္အတြင္းမွာ အၾကင္လင္မယားတိုင္း ရင္ေသြးတေယာက္ ရရွိထားျပီး ျဖစ္ရပါမယ္
တဲ့။ ဒီတာဝန္ကို မေက်ပြန္ခဲ့ရင္ သက္ဆိုင္ရာမွ ၾကီးၾကပ္၍ ေယာက္်ားတေယာက္ကို
ေစလႊတ္ကာ ထိုအိမ္ေထာင္ရွင္မအား မိခင္တေယာက္ ျဖစ္လာေစေရးအတြက္ လိုအပ္သည္မ်ားကို
တာဝန္ယူ ေဆာင္ရြက္ေပးမွာ ျဖစ္ပါသတဲ့။
ငါးႏွစ္ေျမာက္ မဂၤလာႏွစ္ပတ္လည္ က်င္းပျပီး ေနာက္တေန႕မွာ ေတာ့ အခုထိ
ကေလးမရေသးတဲ့ အၾကင္စံုတြဲဟာ ဒီကိစၥကို စဥ္းစားရေတာ့တာေပါ့…
ေယာက္်ားလုပ္သူက…
"မိန္းမေရ… ကိုယ္ကေတာ့အလုပ္ သြားရေတာ့မယ္ကြာ။ ဒီကေန႕ သက္ဆိုင္ရာ ရံုးခ်ဳပ္က
လႊတ္တဲ့လူ လာလိမ့္မယ္ ထင္တယ္။ ဘယ္တတ္ႏိုင္မွာလဲ အခ်စ္ရာ။ ကိုယ္ကမွ
အျဖစ္မရွိခဲ႕တာကိုး။ မင္းသာ ျဖစ္လာသမွ်ကို သတၱိရွိရွိနဲ႕ ရင္ဆိုင္ေပေတာ့။
ကိုယ္သြားေတာ့မယ္ကြာ… "
အဲဒီလိုေျပာျပီး ေခါင္းကိုငိုက္စိုက္ဆြဲ… မ်က္လႊာကို ေအာက္ကိုခ်ျပီး
စိတ္ဓာတ္က်စြာနဲ႕ပဲ အိမ္ကေန ထြက္သြားေတာ့တယ္။ သူ႕အမ်ိဳးသမီးကေတာ့
အိမ္မႈကိစၥတာဝန္ေတြကို ဆက္လုပ္ေနတာေပါ့။
ခဏေနေတာ့ အိမ္ေရွ႕ကေန ေခါင္းေလာင္းသံ ၾကားလိုက္ရတယ္။ တံခါးဝမွာ ေစာင့္ေနတဲ့သူက
သက္ဆိုင္ရာက လႊတ္လိုက္တဲ့ လူမဟုတ္ပါဘူး။ ေမြးကင္းစအရြယ္ ကေလးေလးတေယာက္ကို
ဓာတ္ပံုရိုက္ေပးဖို႕ လာရင္း အိမ္နံပါတ္မွားျပီး ေရာက္လာတဲ့ ကင္မရာမင္း
တေယာက္ပါ။
အမ်ိဳးသမီးက တခါးဖြင့္လိုက္ခ်ိန္မွာပဲ ဓာတ္ပံုဆရာက စေျပာပါတယ္…
"မဂၤလာရွိေသာ နံနက္ခင္းပါခင္ဗ်ာ။ ကြ်န္ေတာ္ လာရင္းကိစၥကေတာ့… "
"သိ.. သိ.. သိပါတယ္ရွင့္… ဦး.. အဲ ကိုဘယ္သူ… "
"က်ေနာ့္နာမည္ ေဝယံ လို႕ ေခၚပါတယ္ ခင္ဗ်ာ… ကြ်န္ေတာ္ အထူးျပဳထားတဲ့
အလုပ္အကိုင္က… "
"သိ.. သိျပီးသားပါရွင္… ခဏထိုင္ပါဦး "
"ခင္ဗ်ား အမ်ိဳးသားလဲ သေဘာတူမယ္ ထင္ပါတယ္ဗ်ာ… "
"ဟုတ္တယ္ရွင့္.. ဒီမနက္ပဲ က်မတို႕ ဒီအေၾကာင္း ေျပာျဖစ္ၾကတာပါ… ဒီကိစၥကို
ဒီအိမ္ထဲမွာပဲ ရွင္းဖို႕ မွာသြားပါတယ္။ "
"ဟုတ္ကဲ့ခင္ဗ်ာ… အဆင္သင့္ျဖစ္ရင္ အခုပဲ စလိုက္ၾကရေအာင္ေလ။ "
"ဟို… ဟိုေလ… က်မက ဒါမ်ိဳးေတြ အေတြ႕အၾကံဳမရွိဖူးေတာ့ ဟိုဒင္း… ဘယ္ကဘယ္လိုစရမယ္
မသိဘူးေနာ္…"
"ဒီကိစၥအတြက္ေတာ့ က်ေနာ့္ကို အားကိုးစမ္းဘာဗ်ာ…။ အင္း… က်ေနာ့္အထင္ေတာ့
ဒီဆိုဖာေပၚမွာရယ္… ေဟာဟိုက စာၾကည့္စားပြဲေဘးမွာရယ္… ေရခ်ိဳးခန္းထဲမွာ..
အကႌ်ဗလာနဲ႕။ ဒီေကာ္ေဇာေပၚမွာ ဆိုရင္ေတာ့ ေဘာင္းဘီတို ဒါမွမဟုတ္ အေပၚက
အဝတ္တထည္ေတာ့ ဝတ္ထားမွ ေကာင္းမယ္ဗ်။ "
"ဘုရား..ဘုရား… အဲေလာက္ၾကီးေတာင္လား… "
"ဟုတ္တယ္ေလဗ်ာ။ တေခါက္ထဲနဲ႕ေတာ့ ဘာပံုထြက္လာမလဲမွ မသိႏိုင္တာ။ ပံုစံ
ေျခာက္မ်ိဳးေလာက္ဆိုေတာ့ စိတ္ခ်ရတာေပါ့ အမၾကီးရာ။ "
"က်မေတာင္းပန္ပါတယ္ရွင္… အခုၾကားရသမွ်ကေတာ့ ဘယ္လိုမွ မအပ္စပ္လို႕ပါ။ "
"ဒီလိုေပါ့ဗ်ာ… ဘာကိုမွ ခ်ဳပ္တီးမထားဘဲ စိတ္လြတ္ကိုယ္လြတ္ လႊတ္ေပးလိုက္တဲ့
အခါက်ေတာ့ ေအာင္ျမင္မႈက ပိုျပီး ၾကီးမားတတ္တယ္ မဟုတ္လား… "
"အရင္ဦးဆံုး က်ေနာ္ ဖန္တီးခဲ့တဲ့ ပံုေတြကို ျပခ်င္ပါတယ္ဗ်ာ။ "
"ရွင္ဖန္တီးခဲ့တာ… အင္း… ျပေလ… ရွင့္မွာ အခ်ိန္ရွိတယ္ မဟုတ္လား။ "
"ဟာ… အေလာသံုးဆယ္ မလိုပါဘူးဗ်ာ။ ဒီအလုပ္မ်ိဳး လုပ္တယ္ဆိုတာ ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္
ျပီးျပီးေရာ ဘယ္ရပါ့မလဲ… "
(ေျပာရင္း ဆိုရင္း ဓာတ္ပံု အယ္လ္ဘမ္ကို ဖြင့္ျပျပီး)
"ဒီပံုကို ၾကည့္ၾကည့္ပါဗ်ာ။ ခ်စ္ဖို႕ မေကာင္းဘူးလား။ ဒီအတြက္ က်ေနာ္
ေလးနာရီတိတိ အခ်ိန္ေပးခဲ့ရတယ္။ ထြက္လာတဲ့ ရလဒ္က လွမွလွပဲေလ။ "
"ဟင္းးးးးး (သက္ျပင္းေတြခ်လိုက္ တံေတြးျမိဳလိုက္ လုပ္ေနရင္း) ဟုတ္တယ္ေနာ္
ကေလးေလးက ခ်စ္စရာေလး… ဒါေပမယ့္ ေလးနာရီၾကီးကေတာ့ မမ်ားဘူးလား ရွင္… "
"ဒါေပါ့.. ဒါေပါ့… နားနားျပီး ဆက္လုပ္ရတာေပါ့… ၾကည့္စမ္းပါဦးဗ်ာ.. ဒီေအာက္က
ပံုကိုၾကည့္စမ္းပါ… အဲဒီတုန္းက က်ေနာ္က ဘစ္စ္ကား ေခါင္မိုးေပၚမွာ…ဗ်။ "
"ကားေခါင္မိုးေပၚမွာ… အေမေလး… မၾကားဖူးတာေတြ ၾကားေနရတယ္… ထူးဆန္းပါေပ့ရွင္။ "
"ဒီလိုဗ်… အမ်ိဳးသမီးတေယာက္… သူကလဲ က်ေနာ့္ အလုပ္အကိုင္ကို သိတယ္..
ယံုၾကည္တယ္.. အားကိုးတယ္ေပါ့ဗ်ာ… သူက သူ႕အမ်ိဳးသားကို အထူးအဆန္း
ျပခ်င္လို႕ဆိုျပီး က်ေနာ့္ကို အလုပ္လာအပ္တာေပါ့… အေတြ႕အၾကံဳရွိေနေတာ့လဲ
မခက္ပါဘူးေလ။
အဲဒီအေခါက္က အလုပ္သေဘာအရ ဆိုေပမယ့္ က်ေနာ္က တကယ့္ကို ေစတနာနဲ႕ စိတ္ႏွစ္ျပီး
ၾကိဳးစားေပးခဲ့တာဗ်။ "
"ေဟာ.. ေဟာဟိုပံုကိုၾကည့္ အဲဒါက ပန္းျခံထဲမွာ… "
"ပန္းျခံထဲမွာဆိုတာက… လူေတြနဲ႕ေလ။ လူေရွ႕သူေရွ႕လဲ အလုပ္ျဖစ္တယ္.. ဟုတ္လား။
သူမ်ားေတြက ဝိုင္းၾကည့္ေနမွာေပါ့။ "
"လူေတြၾကည့္တာ မၾကည့္တာ ဂရုမစိုက္ပါဘူးဗ်ာ… ကုန္ကုန္ေျပာမယ္… က်ေနာ္က
လူတမ်ိဳးဗ်။ လူေတြ ဝိုင္းအံုၾကည့္ေလ က်ေနာ့္ရဲ႕ အရည္အေသြးေတြက
ေတာက္ေျပာင္ေလပဲ…။ အဲဒီတေခါက္ကေတာ့… ဘယ္လိုေျပာမလဲ… အေမလုပ္သူက
ဗီဒီယိုမင္းသမီးဗ်… သူက အဲဒီနည္းနဲ႕ နာမည္ၾကီးခ်င္တာေလ။ အဲဒီေနာက္ေတာ့ တကယ္လဲ
ဟိုးေလးတေက်ာ္ ျဖစ္သြားတာပါပဲဗ်ာ။ "
"ဗုေဒၶာ… ဘုရား.. ဘုရား… "
"ဟုတ္တယ္ဗ်… ေန႕လည္ ႏွစ္နာရီမွာ စလိုက္တာ ညေန ငါးနာရီမွ ျပီးတယ္။
အဲဒီတုန္းကေလာက္ တေခါက္မွ မပင္ပန္းဖူးဘူးဗ်ာ.. တကယ္ပါပဲ။ အဲဒီအခ်ိန္က
တုန္ေနေအာင္ ခ်မ္းေနတဲ့ အခ်ိန္ေပါ့။ လာၾကည့္ၾကတဲ့ လူေတြကလဲ ျပံဳလို႕ ခဲလို႕…
အထပ္ထပ္ စုအံုေနတာတင္ အဝိုင္းၾကီး ငါးထပ္ေလာက္ရွိတယ္။ လူက တအားမ်ားေလေတာ့
အလုပ္လုပ္ရတာလဲ သိပ္ ခရီးမတြင္ဘူးေလ။ "
"ရွင္တို႕က လူအုပ္ၾကီးေရွ႕မွာ... အိုးေရးးးး အိုးးေရးးး "
"ဘယ္ေနရာၾကည့္ၾကည့္ လူအုပ္ၾကီးပဲ ေတြ႕ရတယ္။ ပရိတ္သတ္ကလဲ ပြဲက်ျပီး
လက္ခုပ္ေတြဘာေတြ ဝိုင္းတီးေပးၾကတာဗ်။ အဲဒီမွာ အေမလုပ္သူက စိတ္ေတြတိုလာတာပါပဲ…
က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္ကပဲ ပြဲမပ်က္ေအာင္ ထိမ္းသိမ္းေပးခဲ့ရတာေပါ့။ ေနာက္ေတာ့
ရဲေတြေရာက္လာျပီး က်ေနာ့္ကို လူကူရွင္းေပးတယ္… အမွန္က က်ေနာ္က ေနာက္ထပ္
ႏွစ္ကြက္ သံုးကြက္ေလာက္ ဆြဲခ်င္ေသးတာဗ်။ ဒါေပမယ့္ ခ်မ္းကလဲ
ခ်မ္းေနၾကျပီဆိုေတာ့… (အယ္လ္ဘမ္ကို ျပန္ပိတ္၍ ေျပာ) ကဲ… အခုပဲ စၾကမလား… က်ေနာ္
ေထာက္တံထုတ္လိုက္မယ္ေလ… "
"ေျပာေျပာဆိုဆို သူ႕ရဲ႕ ကင္မရာေထာက္တဲ့ ေထာက္ကို အိတ္ထဲကထုတ္ဖို႕ ဇစ္ဆြဲသံလဲ
ၾကားလိုက္ေရာ… "
အဲဒီအမ်ိဳးသမီးလဲ ေနရာမွာတင္ ေမ့လဲက်သြားပါေလေရာဗ်ာ…
အရက္ေၾကာင္႔ပါ
အရက္ေၾကာင့္မၾကာခဏ ထိပ္ေပါက္ေခါင္းကြဲ ျဖစ္ ေရာဂါေပါင္းစံုရ
ဆရာ၀န္ကျဖတ္ခိုင္းတာကိုပဲေရာဂါျဖစ္ေနတုန္းခဏနားျပီး ျပန္ျပန္
ေသာက္ေနတဲ ့ ကိုေပတလူဟာ တကယ္အရက္ျပတ္သြားတယ္။
ဒီေတာ့ဆရာ၀န္က......
ကိုေပတလူ ခင္ဗ်ား က်ဳပ္ျဖတ္ဖို ့ေျပာတုန္းကေတာ့ အရက္မျဖတ္ပဲနဲ ့
ခုဘယ္လိုလုပ္အရက္ျပတ္သြားတာလဲ
ကြ်န္ေတာ္ မူးျပီး ေယာကၡမၾကီးကို ေလေသနတ္နဲ ့ပစ္မိလို ့ဆရာ
ေယာကၡမၾကီးဘာျဖစ္သြားေသးလဲ
ကြ်န္ေတာ့ကမူးေနေတာ့ဘယ္မွန္မလဲဆရာ။ အဲဒါနဲ ့ျဖတ္လိုက္တာပါ။
Subscribe to:
Posts (Atom)